تنوع و گوناگونی رسانه ‌ها عرصه‌ ی رادیو و تلویزیون های سنتی را نیز در بر می ‌گیرد. از دهه‌ی بیست (رادیو) و دهه‌ی پنجاه (تلویزیون) قرن گذشته فعالیت این رسانه ‌ها با تأسیس کانال ‌های دولتی ـ قانونی آغاز شد و به شکل ‌گیری طیفی گسترده از نظامی دوگانه، متشکل از فرستنده‌های عمومی - قانونی و خصوصی، در اواخر دهه ‌ی هشتاد انجامید. امروزه در آلمان حدود 430 ایستگاه رادیویی، که اغلب نیز در محدوده‌ ی محلی فعالیت دارند، با یک ‌دیگر رقابت می‌ کنند.

رسانه ‌ی تلویزیون در آلمان دارای چند نوع تقسیم ‌بندی است: فرستنده ‌های منطقه ‌یی و فرامنطقه ‌یی، دارای برنامه ‌های جامع یا تخصصی. آلمان در مقیاس اروپایی و جهانی چند تا از بزرگ ترین فرستنده های تلویزیون قانونی - عمومی (ZDF, ARD) که هزینه ی آن ها از محل عوارض تامین می شود و خصوصی مجانی (RTL, Sat1, ProSieben) و یا پولی مانند (Sky) را در اختیار دارد. فرستنده هایی با برنامه ی کامل از اخبار تا فیلم سینمایی و سریال و از شو تا ورزش، همه ی زمینه ها را  پوشش می دهند. کانال های تخصصی به خبری (n-tv, n24)، موسیقی (Viva, MTV) و ورزشی (DSF) تقسیم می شوند. بسته به امکانات تکنولوژیکی موجود در محل (ارسال سیگنال بدون استفاده از ماهواره، ماهواره، کابل، باند پهن، موبایل) و امکان دریافت آنالوگ یا دیجیتال می توان صدها کانال آلمانی زبان یا بین المللی نظیر CNN, BBC,  ویا TV5 و بیش از بیست کانال قانونی - عمومی ملی را دریافت کرد. این کانال ها دو کانال اصلی و سرتاسری ARD و ZDF و کانال هایی با تولید محلی و پخش سرتاسری مانند WDR، MDR، BR و کانال های تخصصی مانند کانال Phoenix با برنامه های مستند سیاسی و یا کانال کودکان KIKA را دربر می گیرد. علاوه بر این ها در آلمان سه کانال بین المللی وجو دارد. تلویزیون دویچه وله DW، کانال فرانسوی – آلمانی آرته و کانال فرهنگی مشترک آلمانی – اتریشی – سوئیسی 3sat .

فرستنده های قانونی – عمومی در کنار انجام ماموریتی که به عهده ی آن ها واگذار شده و تولید برنامه طبق آن چه در قانون معین شده، موظفند استقلال سیاسی و اقتصادی خود را حفظ کنند. فعالیت های جانبی این فرستنده ها در عرصه ی اینترنت نیز قابل توجه است. البته خطری که آن ها را تهدید می کند، منازعه این فرستنده ها با فرستنده های خصوصی است، که آن ها را متهم به افزایش نفوذ در بازار و مخدوش کردن مرزهای رقابت سالم با استفاده از یارانه های دولتی می کنند. فشار دیگری که فرستنده های قانونی – عمومی را تهدید می کند از این واقعیت سرچشمه می گیرد که تعداد بینندگان جوان آن ها دائما در حال کاهش است. اگرچه با ارتباطات اینترنتی و از طریق موبایل رفتار استفاده کنندگان در مواردی به طور گسترده تغییر یافته، آلمان کماکان یکی از متنوع ترین و گوناگون ترین چشم اندازهای رسانه ای سنتی را دراختیار دارد. با جهت گیری آزاد و تکثرگرا، مشکل پسند و سرگرم کننده، ملی و بین المللی.