آلمان به عنوان مقصد گردشگران محبوبيتی روزافزون می يابد. بر پایه ی گزارش مرکز گردشگری آلمان (DZT) در سال 2009،  میهمانان خارجی 8/54 میلیون شب را بین دریای شمال و کوه های آلپ گذرانده اند. به این ترتیب آلمان سطح بالای صنعت گردشگری خود را علیرغم بحران اقتصادی حفظ کرده و حتی سهم خود را در بازار جهانی افزایش داده است. برلين، مونيخ، فرانکفورت/ماين و کلن جذاب ترين شهرها از نظر ميهمانان خارجی هستند. آلمان به ویژه مقصدی جذاب برای سفرهای کاری و تجاری است. آلمان با سهمی یازده درصدی از بازار جهانی سفرهای کاری مقام اول را در گردشگری کاری - تجاری در اختیار دارد.

در برلین تعداد بیتوته ی مسافرین خارجی از سال ها پیش در حال افزایش است: این رقم در سال 2009 با یک میلیون افزایش به 19 میلیون رسید. اغلب گردشگرانی که به آلمان سفر می کنند از اروپا، ایالات متحده و و آسیا هستند.
 در بین ایالات، بايرن، نوردراين ـ وستفالن، برلین و بادن ـ وورتمبرگ بيش ترين سهم را در جذب گردشگران خارجی دارند.

در کنار جاذبه های فرهنگی ـ تاريخی، برگزاری کنسرت های موسيقی، نمايشگاه های هنری، اجرای نمايش و يا رويدادهای بزرگ ورزشی در سطح بين المللی، جشن های خيابانی و يا بازارهای کريسمس با حال و هوای خاص، به عنوان چند نمونه ی برجسته، بيش ترين سهم را در جلب گردشگران داشته اند. آلمانی ها علاقه ی وافری به برپايی جشن دارند. برخی از جشن های ملی ـ هم چون جشن اکتبر در مونيخ (که درسال 2010دویستمین سال تولد آن جشن گرفته میشود) ویا روز کريستفر استریت   (Christopher Street Day) در کلن، کارناوال فرهنگ ها در برلين، جشن روز قبل از روزه ی بزرگ در ماينس و یا کارناوال در کلن ـــ سال هاست که در سراسر دنيا به مترادف هايی برای سرخوشی و فضايی برای لذت جويی اين جهانی تبديل شده اند.

در حالی که ميهمانان خارجی به سفر به شهرهای بزرگ گرايش دارند ، آلمانی ها مناطق روستايی و شهرهای کوچک را برای سفر در کشور خود ترجيح می دهند. سواحل درياهای شمال و بالتيک، جنگل سياه و درياچه ی بودن محبوب ترين نقاط برای گذراندن ايام تعطيلات آلمانی هاست. در آلمان 14 پارک ملی، 101 پارک طبيعی و 15 منطقه ی ذخائر پوشش گياهی وجود دارد. مناطق ساحلی، درياچه ها وکوهستان های مرتفع و کم ارتفاع از جمله برای گردشگران فعال اهميتی روزافزون می يابند. امکانات در اين نقاط بسيار گسترده است: فقط 9 مسير اروپایی طولانی پياده روی به طول 9700 کيلومتر نقاط مختلف کشور را به يک ديگر متصل می کند. طول مجموع شبکه ی مسيرهای پياده روی علامت گذاری شده به 190 هزار کيلومتر می رسد. در 50 هزار کيلومتر اين مسيرها دوچرخه سواران می توانند به کنکاش در اين سرزمين بپردازند.