در آلمان یک ‌چهارم جمعیت را افراد شصت سال به بالا تشکیل می ‌دهند. جامعه‌ ی آلمان به دلیل میزان کم موالید از سال ‌ها پیش به این سو و به موازات آن افزایش میانگین طول عمر پس از ژاپن و ایتالیا دارای بیش ‌ترین تعداد سالمند به نسبت جمعیت در جهان است. سبک و شیوه‌ های زندگی سالمندان در دهه‌های اخیر نیز بسیار تغییر یافته و متنوع شده است.

اکثریت چشمگیر سالمندان امروزه به صورت مستقل زندگی کرده، در فعالیت های اجتماعی مشارکت داشته،  با فرزندان خود در تماس بوده و اغلب از جهت سلامتی جسمانی از توانایی اداره‌ی یک زندگی مستقل برخوردارند. آن ها قادرند از وقت خود به صورت فعال استفاده کنند. بخش عظیمی از سالمندان از نظر مالی وضعیت باثباتی دارند: اصلاحات نظام بازنشستگی در سال 1957 باعث شد که بازنشستگان به تدریج به طور کامل در رفاه عمومی سهیم شوند. با این‌که فقر در میان سالمندان به‌طورکامل برچیده نشده ولی خطر فقر در میان این نسل به‌ مراتب کم‌تر از گروه های سنی دیگر است.

امروزه به ندرت اتفاق می افتد که سه نسل از یک خانواده در زیر یک سقف زندگی کنند. ولی بین فرزندان بالغ و والدینشان، هم چنین بین پدربزرگ و مادر بزرگ و نوادگان اغلب ارتباط عاطفی عمیقی وجود دارد. دولت فدرال قصد دارد در یک پروژه ی آزمایشی روابط بین نسل ها را بیش از پیش تقویت کرده و تحکیم بخشد. از این رو هم اکنون در هر بخش و در هر حوزه ی فرمانداری در آلمان یک به اصطلاح خانه ی چند نسلی ایجاد شده است. 500 خانه ای که با کمک دولت برای این منظور ایجاد شده و 15 هزار نفر در آن ها فعالیت می کنند، محلی برای مراجعات ، شبکه ای برای مشاوره، توسعه ی درمان و تندرستی، پیش گیری از بحران و کمک رسانی هستند.