جمهوری فدرال

Michael Kappeler/dpa
آلمان کشوری است با حکومت فدرال. هم دولت مرکزی و هم 16 ایالت هریک از اختیارات خاص خود برخوردارند.

تصمیم‌گیری در زمینه‌های امنیت داخلی، آموزش عمومی، آموزش عالی، فرهنگ و اداره‌ی امور محلی در صلاحیت ایالات است. درعین‌حال مراجع ایالتی ‌تنها مجری قوانین خود نبوده و تابع قوانین مراجع فدرال نیز هستند. دولت‌های ایالتی از طریق نمایندگان خود در شورای فدرال به‌طورمستقیم در قانون‌گذاری سهیم هستند.

فدرالیسم در آلمان تنها یک نظام حکومتی نیست، بلکه بازتابی از ساختار غیرمتمرکز فرهنگی و اقتصادی کشور است که ریشه در سنتی ژرف دارد. ایالات ورای تکالیف سیاسی‌شان، تصویری از هویت ویژه‌ی منطقه‌ئی نیز هستند. در قانون اساسی 1949 بر جایگاه قدرت‌مند ایالات تأکید شده است. با وحدت مجدد در سال 1990 پنج ایالت جدید تأسیس شد: براندنبورگ، مکلن‌بورگ ـ فورپومرن، ساکسن، ساکسن ـ آنهالت و تورینگن. نوردراین ـ وستفالن با 6/17 میلیون سکنه پرجمعیت‌ترین ایالت و بایرن با 70550 کیلومترمربع وسیع‌ترین ایالت است. پایتخت آلمان، برلین، با 838/3 میلیون سکنه دارای بیش‌ترین تراکم جمعیت در کیلومترمربع است. یکی از جلوه‌های نظام فدرال آلمان وجود سه شهرـ ایالت است. مرزهای این ایالات محدوده‌ی شهرهای برلین، برمن و هامبورگ هستند. کوچک‌ترین ایالت برمن با 419 کیلومترمربع وسعت و 675 هزار نفر جمعیت است. بادن ـ وورتمبرگ از جمله قوی‌ترین مناطق اقتصادی در اروپاست. ایالت سارلند پس از جنگ دوم جهانی ایالتی نیمه‌مستقل و تحت قیمومیت فرانسه بود ولی از اول ژانویه‌ی 1957 به عنوان دهمین ایالت به جمهوری فدرال آلمان پیوست.

Related content