Kontekst

Euro

Euro jest walutą Europejskiej Unii Walutowej. W światowym systemie monetarnym zajmuje drugą pozycję po dolarze USA. Odpowiedzialność za politykę walutową, która jest określana i wdrażana w euro, ponosi Europejski Bank Centralny (EBC) we Frankfurcie nad Menem wspólnie z krajowymi bankami centralnymi. Euro jest obecnie oficjalną walutą w 19 z 28 krajów członkowskich UE. W obrocie bezgotówkowym nowy pieniądz funkcjonował w „strefie euro”, do której należą także Niemcy, od początku 1999 roku. 1 stycznia 2002 roku do obiegu weszły banknoty i monety euro..

ecb.europa.eu

Integracja europejska

Proces integracji europejskiej to jedno z centralnych zagadnień niemieckiej polityki zagranicznej. Współdziałanie Republiki Federalnej na rzecz zjednoczonej Europy zostało już zapisane w Ustawie Zasadniczej. Wraz z przyjęciem Chorwacji w lipcu 2013 roku UE powiększyła się do 28 członków.

bpb.de

europa.eu

Komisja Europejska

Komisja Europejska, której siedziba znajduje się w Brukseli, jest niezależnym politycznie ponadnarodowym organem, który reprezentuje interesy całej UE i strzeże ich. Komisja UE ma prawo wnosić projekty wszystkich wspólnotowych aktów prawnych (prawo inicjatywy). Jako „strażnik traktatów” czuwa nad przestrzeganiem prawa wspólnotowego. Ponadto Komisja posiada uprawnienia wykonawcze, na przykład w odniesieniu do budżetu lub prawa antymonopolowego. Reprezentuje ona także interesy Wspólnoty na zewnątrz. Na czele Komisji stoi przewodniczący, którym od 2014 roku jest Jean-Claude Juncker z Luksemburga. Każde państwo członkowskie jest obecnie reprezentowane w Komisji przez jednego członka.

ec.europa.eu

MFW

Zasadniczym zadaniem Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW) z siedzibą w Waszyngtonie jest wspieranie makroekonomicznej stabilizacji 188 krajów członkowskich. Niemcy, których udziały w MFW wynoszą ok. 6 proc., są jednym z najważniejszych udziałowców funduszu i uczestniczą w decydującym stopniu w podejmowaniu decyzji przez to gremium za pośrednictwem niemieckiego dyrektora wykonawczego.

imf.org

NATO

Sojusz Północnoatlantycki (North Atlantic Treaty Organization) został utworzony w 1949 r. W skład tego sojuszu obronnego wchodzi obecnie 29 państw. Niemcy są jego członkiem od 1955 r. Bundeswehra uczestniczy w misji pod dowództwem NATO w Kosowie oraz angażuje się w dowodzonej przez NATO operacji „Resolute Support” w Afganistanie. Siedzibą NATO jest stolica Belgii Bruksela.
nato.int

 

OBWE

Licząca 57 państw członkowskich Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) jest szerokim forum ogólnoeuropejskiej współpracy. W ramach misji OBWE podejmuje się działania strategiczne przede wszystkim w zakresie zapobiegania konfliktom oraz ich opanowywania; Niemcy mają w nich znaczny udział finansowy i personalny. Sekretariat Generalny OBWE mieści się w stolicy Austrii Wiedniu.

osce.org

Organizacja Narodów Zjednoczonych

Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) jest podstawą i centralnym filarem systemu międzynarodowego. Aby dostosować ją do istniejącej rzeczywistości politycznej, Niemcy angażują się na rzecz reformy ONZ. Od 1996 roku płacą trzecią co do wielkości składkę do budżetu ONZ i są siedzibą niektórych jej organizacji; w Bonn znajduje się m.in. Sekretariat Konwencji Ramowej w sprawie Zmian Klimatu UNFCCC.

un.org

Parlament Europejski

Parlament Europejski to parlamentarny organ Wspólnot Europejskich. Składa się on z 751 deputowanych, którzy są wybierani przez obywateli 28 krajów członkowskich w wyborach bezpośrednich na okres pięciu lat. Każdy kraj posiada określoną liczbę mandatów, zależną od liczby ludności. Niemcy, jako największy kraj członkowski UE, reprezentuje 99 deputowanych. Parlament ma uprawnienia ustawodawcze, budżetowe i kontrolne, nie posiada jednak prawa do inicjatywy ustawodawczej przy stanowieniu prawa. Siedzibą Parlamentu Europejskiego jest Strasburg; miejscami pracy Parlamentu Europejskiego są także Bruksela i Luksemburg.

europarl.europa.eu

Polityka rozwojowa

Niemiecka polityka rozwojowa jest elementem globalnej polityki strukturalnej i pokojowej. Jej celem jest wnoszenie wkładu w poprawę warunków życia w krajach partnerskich. Rząd federalny w ścisłej współpracy z międzynarodową wspólnotą państw angażuje się w zwalczanie ubóstwa, na rzecz pokoju i demokracji, w sprawiedliwe ukształtowanie procesu globalizacji oraz w zachowanie środowiska naturalnego i zasobów naturalnych. Centralnymi elementami polityki jest wzmocnienie zasad dobrego rządzenia, samodzielności oraz sił samopomocy w krajach partnerskich. Kierunki i koncepcje polityki opracowuje Federalne Ministerstwo ds. Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (BMZ). Republika Federalna Niemiec zajmuje po USA i Wielkiej Brytanii trzecie miejsce wśród największych darczyńców.

bmz.de

Prawa człowieka

Centralną sprawą polityki rządu federalnego jest poszanowanie i rozwój praw człowieka na całym świecie. Rząd federalny wspólnie ze swoimi partnerami z UE podejmuje konsekwentne działania w celu ochrony standardów praw człowieka oraz ich ciągłego rozwoju. Działalność ta ma miejsce w ścisłej współpracy z instytucjami Organizacji Narodów Zjednoczonych, a szczególnie Biurem Wysokiego Komisarza ds. Praw Człowieka w Genewie. Niemiecka polityka praw człowieka kieruje się konkretnym zobowiązaniem. Polega ono na ochronie ludzi przed naruszaniem ich praw i wolności podstawowych oraz tworzeniu stabilnych warunków, w których ucisk, samowola i wyzysk nie będą miały szansy istnienia. Postulat ten wywodzi się z Ustawy Zasadnicznej: w artykule 1 prawa człowieka nazywa się podstawą wszelkiej międzyludzkiej wspólnoty, pokoju i sprawiedliwości na świecie.

auswaertiges-amt.de/menschenrechte

Rada Europejska

Rada Europejska wytycza ogólne kierunki polityki Unii Europejskiej. Na odbywających się co najmniej dwa razy w roku obradach, którymi kieruje przewodniczący Rady, zbierają się głowy państw lub szefowie rządów, przewodniczący Komisji Europejskiej i wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

Rada Unii Europejskiej

Rada („Rada Ministrów“) jest najważniejszym organem ustawodawczym UE. Każdy kraj członkowski oddelegowuje do Rady jednego ministra resortowego. Rada dzieli uprawnienia legislacyjne oraz odpowiedzialność za budżet Unii z Parlamentem UE. Przewodnictwo w Radzie – prezydencja – zmienia się co sześć miesięcy.

Traktat lizboński

Szefowie państw lub rządów UE podpisali w grudniu 2007 roku w Lizbonie traktat reformujący UE, który po ratyfikacji we wszystkich państwach członkowskich wszedł w życie w grudniu 2009 roku. Traktat ten stanowi nową podstawę UE, która dzięki niemu ma stać się bardziej demokratyczna, przejrzysta i skuteczniej funkcjonować. Zgodnie z tym za ciągłość podejmowanych przez Unię działań odpowiada obecnie stały przewodniczący Rady Europejskiej. Wysoki przedstawiciel do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa jest odpowiedzialny za stosunki zewnętrzne wspólnoty. Podejmowanie unijnych uchwał ułatwiło zniesienie w licznych przypadkach zasady jednomyślności. Na kilkadziesiąt nowych dziedzin rozszerzono podejmowanie decyzji kwalifikowaną większością głosów. Od 2014 roku w radzie UE obowiązuje zasadniczo system głosowania „podwójną wiekszością głosów“. Zgodnie z tą zasadą uchwały UE w Radzie Ministrów będą wymagały głosów większości państw (55 proc.), w których mieszka 65 proc. obywateli. Rotacyjne przewodnictwo w radach ministrów zostanie zachowane w formie 18-miesięcznej prezydencji zespołowej, sprawowanej przez trzy państwa członkowskie. Liczbę posłów w Parlamencie UE ograniczono od 2014 roku do 751. Każde państwo członkowskie będzie odtąd posiadało przynajmniej 6 i najwyżej 96 deputowanych. Traktat reformujący wzmacnia także demokrację i ochronę praw podstawowych poprzez rozszerzenie roli parlamentu, włączenie parlamentów krajowych do europejskiego procesu ustawodawczego oraz wprowadzenie Karty Praw Podstawowych, która będzie miała prawnie wiążący charkter (w przypadku Wielkiej Brytanii i Polski obowiązują odrębne przepisy).

Unia Europejska

Niemcy w 1957 roku należały do sześciu członków-założycieli dzisiejszej UE. Od 2013 roku w skład Unii wchodzi 28 państw; w dziewiętnastu oficjalną walutą jest euro. Wkład Niemiec do budżetu Unii, uzasadniony wielkością kraju i jego wydajnością gospodarczą, sięga prawie 20%. Günther Oettinger (CDU), były premier kraju związkowego Badenii-Wirtembergii, odpowiada w Komisji Europejskiej za sprawy gospodarki cyfrowej.

bpb.de

europa.eu

WTO

Celem utworzonej w 1955 r. Światowej Organizacji Handlu (WTO) jest nadzorowanie realizacji istniejących umów dot. handlu międzynarodowego. Organizacja jest także forum dla negocjacji w sprawie liberalizacji światowego handlu. Niemcy w ramach takich rund negocjacyjnych opowiadają się stanowczo za lepszym włączeniem krajów rozwijających się do handlu światowego. Siedzibą WTO jest Genewa (Szwajcaria).
wto.org