Kooperacje naukowe

Międzynarodowe zespoły badawcze na uniwersytetach i w instytutach naukowych są na porządku dziennym
Międzynarodowe zespoły badawcze na uniwersytetach i w instytutach naukowych są na porządku dziennym Thomas Koehler/Photothek via Getty Images
Niemiecki sektor badawczo-rozwojowy jest ukierunkowany na współpracę międzynarodową, ma dobrze rozwiniętą sieć kooperacji i jest otwarty dla naukowców z zagranicy.

Globalizacja stawia nowe wyzwania także przed niemiecką nauką i szkolnictwem wyższym. Umiejętność tworzenia sieci współpracy łączącej dyscypliny nauki i naukowców odgrywa tu pierwszoplanową rolę. Republika Federalna Niemiec osiągnęła już w tej kwestii znaczący poziom. Prawie połowa publikacji powstaje obecnie w ramach międzynarodowej współpracy naukowców. Zgodnie z obliczeniami zawartymi w raporcie „Nauka otwarta na świat 2018“ na 399 wyższych uczelniach pracuje 45 858 pracowników placówek naukowych i artystycznych posiadających obce obywatelstwo, wśród nich jest 3 184 profesorów obu płci, co stanowi prawie 12% wszystkich zatrudnionych w szkołach wyższych. Od roku 2010 liczba pracowników zagranicznych zwiększyła się o ponad jedną trzecią. W dużym stopniu przyczyniły się do tego wprowadzone ostatnio uproszczone procedury wizowe dla naukowców spoza Unii Europejskiej.

dpa/Hirschberger

Zagraniczni naukowcy, którzy otrzymali środki finansowe na pobyt w Niemczech pochodzą najczęściej z Azji i regionu Pacyfiku oraz Europy Zachodniej: z każdego z tych regionów pochodzi po 18% z ostatnio wspieranych 34 869 międzynarodowych ekspertów. Wiele uczelni 
i placówek naukowo-badawczych wychodzi na przeciw zagranicznym ­naukowcom organizując centra powitalne oferujące im wszelką pomoc na start. Również ­pobyt czasowy naukowców postrzega się jako istotną korzyść, ponieważ naukowcy ci po ­powrocie do swojej ojczyzny będą tworzyli ogniwa przyszłych naukowych kooperacji międzynarodowych.

Wielu naukowców z zagranicy przyciąga do Niemiec atrakcyjna infrastruktura badawcza, która umożliwia im pracę z wykorzystaniem wielkich i często unikalnych w skali światowej urządzeń naukowo-badawczych. Tylko Towarzystwo im. Helmholtza posiada około 50 wielkich urządzeń badawczych stosowanych w przeróżnych dyscyplinach naukowych. Wielu wybitnych naukowców z zagranicy przyjeżdża na niemieckie uniwersytety dzięki stypendium na cele badawcze pod nazwą „profesura Humboldta”. Jest to wyróżnienie Fundacji Humboldta dla uczonych, które jest najwyżej dotowanym w Niemczech i wynosi pięć milionów euro.

Stypendia zagraniczne otrzymało 14 359 niemieckich naukowców. Do ważnych organizacji stypendialnych należą Niemiecka Wspólnota Badawcza (DFG), Europejski Program im. Marie-Curie i przede wszystkim Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej (DAAD); ta największa na świecie organizacja stypendialna promuje wymianę studentów i naukowców. Jej stypendia otrzymuje blisko 75 procent naukowców.

Niemcy zamierzają rozbudować i pogłębić międzynarodową współpracę naukową i jednocześnie nadać jej nowy wymiar. Podstawą ku temu jest m. in. przyjęta przez rząd niemiecki w 2017 r. nowa strategia na rzecz umiędzynarodowienia edukacji, nauki i badań naukowych.

Ambitna reorientacja strategii 
umiędzynarodowienia

Nowa strategia umiędzynarodowienia jest odpowiedzią na postępującą globalizację, cyfryzację, dalszy rozwój europejskiej przestrzeni badawczej oraz powstawanie nowych, globalnych ośrodków innowacji poza uznanymi ośrodkami naukowymi. Nacisk położono na promowanie tworzenia międzynarodowych sieci, globalnej współpracy w dziedzinie kształcenia zawodowego, partnerstwa z krajami rozwijającymi się 
i nowo uprzemysłowionymi oraz ponadnarodowych starań, aby sprostać globalnym wyzwaniom, takim jak zmiana klimatu, zdrowie i bezpieczeństwo żywnościowe. Szczególną rolę we wzmacnianiu pozycji Niemiec jako atrakcyjnego na arenie międzynarodowej miejsca studiów 
i badań naukowych odgrywa pogłębienie europejskiej przestrzeni badawczej (EFR).

Related content