Dialog kultur

Konserwację i prace badawcze nad starożytnymi rękopisami z miasta Timbuktu (Mali) wspiera finansowo niemieckie MSZ
Konserwację i prace badawcze nad starożytnymi rękopisami z miasta Timbuktu (Mali) wspiera finansowo niemieckie MSZ picture-alliance/abacapress
Dzięki programom wymiany kulturalnej i zachowania dóbr dziedzictwa kulturowego zagraniczna polityka kulturalna i edukacyjna stwarza dobrą podstawę dla rozwoju stosunków z innymi państwami.

Zagraniczna polityka kulturalna i edukacyjna (AKBP - Auswärtige Kultur- und Bildungspolitik) Niemiec stanowi obok klasycznej dyplomacji i zagranicznej polityki gospodarczej trzeci filar niemieckiej polityki zagranicznej. Jej celem jest stworzenie podstaw dla rozwoju dobrych stosunków z innymi państwami poprzez promocję ­wymiany i współpracy w dziedzinie kultury, ­edukacji i nauki oraz umożliwienie dialogu międzykulturowego. Zagraniczna polityka kulturalna otwiera tym samym drogi ku wzajemnemu zrozumieniu - jest to ważny fundament dla polityki wspierającej pokojowe rozwiązania. Do dalszych ­zadań AKBP należą promocja języka niemieckiego na świecie, prezentowanie Niemiec ­jako kraju odnoszącego sukcesy i odznaczającego się wielostronnością w świecie kultury oraz ­popularyzowanie współczesnego wizerunku Niemiec za granicą. Do konkretnych inicjatyw należy tu nie tylko wspieranie różnych programów kulturalnych, takich jak wystawy, występy gościnne teatrów niemieckich, promocja literatury czy 
filmu, ale również projekty w dialogu ze światem islamskim czy program „kulturweit”, w ramach którego młodzi ludzie z Niemiec mogą odbyć 
wolontariat za granicą.

Kompleksowa definicja kultury jest ­podstawą programów i projektów

picture alliance/Pascal Deloche/Godong

Federalne Ministerstwo Spraw Zagranicznych realizuje samodzielnie jedynie niewielką część swojej polityki kulturalnej, zlecając w przeważającej mierze to zadanie organizacjom pośredniczącym, takim jak Instytut Goethego, Instytut Zagranicznych Stosunków Kulturalnych (ifa), Niemiecka Centrala ­Wymiany Akademickiej (DAAD), Niemiecka Komisja UNESCO czy ­Fundacja im. Alexandra von Humboldta (więcej o zagranicznej polityce edukacyjnej znajdziesz w rozdziale „Edukacja i nauka”). Zakres pracy mediatorów kulturalnych definiują umowy 
docelowe, jednak w kształtowaniu programów 
i projektów mają oni w dużej mierze wolną rękę. Sieć placówek Instytutu ­Goethego obejmuje 159 ośrodków w 98 krajach. Promuje upowszechnianie znajomości języka niemieckiego za granicą, pielęgnuje międzynarodową współpracę kulturalną. Działalność ­Instytutu Zagranicznych Stosunków Kulturalnych koncentruje się przede wszystkim na ­dialogu międzykulturowym organizując wystawy i konferencje. Trendy w ramach dialogu ­kultur to digitalne oferty kulturalne i pośrednictwa oraz nowe możliwości interaktywnego współuczestnictwa.

Od lat siedemdziesiątych zagraniczna polityka kulturalna we wszystkich projektach przywiązuje dużą wagę do kompleksowej, nieelitarnej koncepcji kultury - pojęcia „kultury” nie zawężonego do pojęcia „sztuki”. Ale nie chodzi tylko o kulturę niemiecką. Program pielęgnowania kultury wspiera zachowywanie ważnych historycznych dóbr dziedzictwa kulturowego za granicą. W ten ­sposób Ministerstwo Spraw Zagranicznych wspierało w latach 1981-2016 ponad 2 800 projektów w 144 krajach, 
w tym zachowanie rękopisów Timbuktu w Mali czy tworzenie cyfrowego rejestru dóbr kulturowych w Syrii, digitalizację muzyki tradycyjnej w Kamerunie oraz restaurację indonezyjskiej świątyni Borobudur.

Related content