Republika federalna

Michael Kappeler/dpa
Niemcy są federacją krajów związkowych. Zarówno federacja, jak i 16 krajów związkowych ma swoje własne kompetencje.

Domeną krajów związkowych są bezpieczeństwo wewnętrzne, szkolnictwo, szkolnictwo wyższe, kultura oraz administracja na szczeblu samorządowym. Administracje krajów związkowych stosują nie tylko swoje własne prawa ale również prawo federacyjne. Rządy krajów związkowych współuczestniczą bezpośrednio w tworzeniu ustawodawstwa dzięki swojej reprezentacji w Bundesracie.

Federalizm w Niemczech to coś więcej niż system państwowy. Odzwierciedla on kulturalną i gospodarczą strukturę państwa, opartą na zasadzie decentralizmu, i jest głęboko zakorzeniony w tradycji. Poza funkcją polityczną kraje związkowe reprezentują również własną specyficzną tożsamość regionalną. Ustawa Zasadnicza z 1949 r. gwarantuje krajom związkowym silną pozycję. Przy okazji zjednoczenia Niemiec w 1990 r. ustanowiono pięć nowych krajów związkowych: Brandenburgię, Meklemburgię-Pomorze Przednie, Saksonię, Saksonię-Anhalt i Turyngię. Nadrenia Północna-Westfalia, którą zamieszkuje 17,6 mln osób, jest krajem związkowym o największej liczbie ludności, Bawaria licząca 70 550 km² ma największą powierzchnię, zaś Berlin – stolica państwa, gdzie na jeden km² przypada 3838 mieszkańców, ma największą gęstość zaludnienia. Pewną osobliwość stanowią trzy miasta na prawach kraju związkowego. Terytorium każdego z nich stanowi obszar administracyjny jednego z trzech wielkich miast: Berlina, Bremy i Hamburga. Najmniejszym krajem związkowym jest Brema, zajmująca powierzchnię 419 km² i licząca 657 000 mieszkańców. Badenia-Wirtembergia należy do najsilniejszych regionów Europy pod względem gospodarczym. Kraj Saary po zakończeniu II wojny światowej był tylko częściowo suwerennym krajem związkowym pod protektoratem Francji i dopiero 1 stycznia 1957 r. został włączony do ówczesnego terytorium RFN jako dziesiąty kraj związkowy.

Related content