Kooperacje naukowe

Międzynarodowe zespoły badawcze na uniwersytetach i w instytutach naukowych są na porządku dziennym
Międzynarodowe zespoły badawcze na uniwersytetach i w instytutach naukowych są na porządku dziennym Thomas Koehler/Photothek via Getty Images
Niemiecki sektor badawczo-rozwojowy jest ukierunkowany na współpracę międzynarodową, ma dobrze rozwiniętą sieć kooperacji i jest otwarty dla naukowców z zagranicy.

Globalizacja stawia nowe wyzwania także przed niemiecką nauką i szkolnictwem wyższym. Umiejętność tworzenia sieci współpracy łączącej dyscypliny nauki i naukowców odgrywa tu pierwszoplanową rolę. Republika Federalna Niemiec osiągnęła już w tej kwestii znaczący poziom. Prawie połowa publikacji powstaje obecnie w ramach międzynarodowej współpracy naukowców. Zgodnie z obliczeniami zawartymi w raporcie „Nauka otwarta na świat 2015“ na 399 wyższych uczelniach pracuje 38 094 pracowników instytucji naukowych i artystycznych posiadających obce obywatelstwo, wśród nich jest 2 886 profesorów obu płci, co stanowi 10% wszystkich zatrudnionych. Od roku 2006 liczba zagranicznych pracowników naukowych zwiększyła się o 74%, ilość profesorów wzrosła o 46%. W istotnym stopniu przyczyniło się do tego niedawne wprowadzenie uproszczonych procedur wizowych dla naukowców spoza Unii Europejskiej.

dpa/Hirschberger

Rośnie również krąg zagranicznych naukowców, którym przyznano wsparcie finansowe na pobyt w Niemczech. Większość z 56 310 ekspertów przebywających obecnie w Niemczech wywodzi się z Rosji, Chin, Indii, USA i Włoch. Wiele uczelni i placówek naukowo-badawczych wychodzi na przeciw zagranicznym ­naukowcom organizując centra powitalne oferujące im wszelką pomoc na start. Również ­pobyt czasowy naukowców postrzega się jako istotną korzyść, ponieważ naukowcy ci po ­powrocie do swojej ojczyzny będą tworzyli ogniwa przyszłych naukowych kooperacji międzynarodowych.

Wielu naukowców z zagranicy przyciąga do Niemiec atrakcyjna infrastruktura badawcza, która umożliwia im pracę z wykorzystaniem wielkich i często unikalnych w skali światowej urządzeń naukowo-badawczych. Tylko Towarzystwo im. Helmholtza posiada około 50 wielkich urządzeń badawczych stosowanych w przeróżnych dyscyplinach naukowych. Wielu wybitnych naukowców z zagranicy przyjeżdża na niemieckie uniwersytety dzięki stypendium na cele badawcze pod nazwą „profesura Humboldta”. Yest to wyróżnienie Fundacji Humboldta dla uczonych, które jest najwyżej dotowanym w w Niemczech i wynosi pięć milionów euro.

Stypendia zagraniczne otrzymało 17 686 niemieckich naukowców. Do najważniejszych organizacji stypendialnych należą Niemiecka Wspólnota Badawcza (DFG), Europejski Program im. Marie-Curie i przede wszystkim Niemiecka ­Centrala Wymiany Akademickiej (DAAD); ta ostatnia to największa na świecie organizacja stypendialna promująca wymianę studentów i naukowców. Przyznaje ona prawie dwie trzecie wszystkich stypendiów dla naukowców.

RFN zamierza rozbudować i pogłębić międzynarodową współpracę naukową i jednocześnie nadać jej nowy wymiar. Podstawą ku temu jest uchwalony w 2014 roku przez Federalne Ministerstwo Edukacji i Badań Naukowych (BMBF) „Plan działań na rzecz zwiększenia współpracy międzynarodowej“.

Ambitna reorientacja strategii 
umiędzynarodowienia

W oparciu o ten plan strategia umiędzynarodowienia nauki i badań naukowych zainicjowana w roku 2008 ma być na nowo ukierunkowana, opracowana i zaadoptowana do najnowszych zmian. Należy do nich na przykład rozwój euro­pejskiej przestrzeni badawczej (EFR) w Unii Europejskiej, której intensyfikację RFN aktywnie wspiera. W obszarze tym ma obowiązywać swobodny przepływ naukowców oraz nieograniczona wymiana wiedzy naukowej i technologii. Plan działań na rzecz zwiększenia współpracy międzynarodowej przedstawia w zarysie zasady przyszłych kooperacji z krajami rozwijającymi się i krajami nowo uprzemysłowionymi oraz opisuje, w jaki sposób RFN jeszcze bardziej mogłaby przyczynić się do rozwiązania globalnych wyzwań.

Related content